La Mirada del Desprecio The Gaze of Contempt Lo sguardo del disprezzo 蔑视的眼神 نظرة الازدراء Взгляд презрения Der Blick der Verachtung Le regard du mépris 軽蔑の視線 O olhar do desprezo Cái nhìn khinh thường

Mirar a los vulnerables como si fueran basura es un acto de soberbia que envenena la propia salud física y mental. Es ignorar que todos formamos parte de la misma red de vida.

Looking at the vulnerable as if they were trash is an act of pride that poisons both physical and mental health. It is ignoring that we all belong to the same network of life.

Guardare i vulnerabili come se fossero spazzatura è un atto di arroganza che avvelena la salute fisica e mentale. Significa ignorare che facciamo tutti parte della stessa rete della vita.

将弱势群体视为垃圾是一种傲慢的行为，会毒害一个人的身心健康。它忽视了我们都是同一个生命之网的一部分。

إن النظر إلى الضعفاء وكأنهم قمامة هو عمل من أعمال الغطرسة التي تسمم الصحة الجسدية والعقلية. إنه تجاهل أننا جميعًا جزء من نفس شبكة الحياة.

Смотреть на уязвимых, как на мусор, — это акт высокомерия, который отравляет физическое и психическое здоровье. Это значит игнорировать тот факт, что мы все являемся частью одной паутины жизни.

Die Schwachen als Müll anzusehen, ist ein Akt der Arroganz, der die körperliche und geistige Gesundheit eines Menschen vergiftet. Es bedeutet zu ignorieren, dass wir alle Teil desselben Lebensnetzes sind.

Regarder les personnes vulnérables comme s’il s’agissait d’ordures est un acte d’arrogance qui empoisonne la santé physique et mentale. C’est ignorer que nous faisons tous partie du même réseau de vie.

弱者をゴミのように見ることは、心身の健康を害する傲慢な行為です。それは、私たち全員が同じ生命の網の一部であることを無視しています。

Olhar para os vulneráveis ​​como se fossem lixo é um ato de arrogância que envenena a saúde física e mental. É ignorar que todos fazemos parte da mesma teia da vida.

Nhìn những người dễ bị tổn thương như thể họ là rác rưởi là một hành động kiêu ngạo đầu độc sức khỏe thể chất và tinh thần của một người. Đó là phớt lờ rằng tất cả chúng ta đều là một phần của cùng một mạng lưới cuộc sống.

El efecto es la enfermedad crónica y el aislamiento. El dolor físico se convierte en el maestro que obliga al soberbio a depender de la compasión que él negó a otros.

The effect is chronic illness and isolation. Physical pain becomes the teacher that forces the proud person to depend on the compassion they denied to others.

L’effetto è la malattia cronica e l’isolamento. Il dolore fisico diventa il maestro che costringe l'orgoglioso a dipendere dalla compassione che ha negato agli altri.

其后果是慢性疾病和孤立。身体上的痛苦成为了老师，迫使骄傲者依赖他对他人所拒绝的同情心。

والنتيجة هي المرض المزمن والعزلة. يصبح الألم الجسدي المعلم الذي يجبر المتكبر على الاعتماد على الرحمة التي حرمها من الآخرين.

Результатом являются хронические болезни и изоляция. Физическая боль становится учителем, заставляющим гордого зависеть от сострадания, в котором он отказывал другим.

Die Folge sind chronische Krankheiten und Isolation. Körperlicher Schmerz wird zum Lehrer, der den Stolzen dazu zwingt, sich auf das Mitgefühl zu verlassen, das er anderen verweigert.

L’effet est une maladie chronique et un isolement. La douleur physique devient l'enseignant qui force l'orgueilleux à dépendre de la compassion qu'il a refusée aux autres.

その影響は慢性疾患と孤立です。肉体的苦痛は、誇り高い人たちに、他者への否定だった同情心に頼らざるを得なくなる教師となる。

O efeito é doença crônica e isolamento. A dor física torna-se o professor que obriga o orgulhoso a depender da compaixão que negou aos outros.

Hậu quả là bệnh mãn tính và sự cô lập. Nỗi đau thể xác trở thành người thầy buộc kẻ kiêu ngạo phải lệ thuộc vào lòng trắc ẩn mà anh ta đã phủ nhận với người khác.

El Espejo Roto

The Broken Mirror

Lo specchio rotto

破碎的镜子

المرآة المكسورة

Разбитое зеркало

Der zerbrochene Spiegel

Le miroir brisé

壊れた鏡

O espelho quebrado

Chiếc gương vỡ

Cierta persona caminaba siempre mirando por encima del hombro, con la nariz en alto, tratando a los menos afortunados como si fueran basuras molestas. Creía en su propia perfección, incapaz de notar el dolor en los ojos de quienes humillaba...

Pero en el inmenso tapiz de Dios, todos somos hilos de la misma tela. Lastimar la existencia del otro es despreciarnos a nosotros mismos. Y así, el universo le llevó a una cama fría, atado a una enfermedad que lo desfiguraba y alejaba a todos a su alrededor.

Se convirtió en el ser rechazado que él mismo despreciaba. Sus gritos por una simple caricia humana le rasgó por fin el velo de la soberbia. Comprendió el profundo valor de sentirse igual y hermanos. Al sollozar en su dolorosa soledad, nació la verdadera humildad... que lo haría invencible en el amor verdadero.

A certain person walked around always looking over his shoulder, with his nose in the air, treating the less fortunate as if they were annoying trash. He believed in his own perfection, unable to notice the pain in the eyes of those he humiliated...

But in God's immense tapestry, we are all threads of the same fabric. To hurt the existence of another is to despise ourselves. And so, the universe took him to a cold bed, bound by an illness that disfigured him and alienated everyone around him.

He became the rejected being that he himself despised. His cries for a simple human caress finally tore the veil of pride. He understood the deep value of feeling equal and brothers. As he sobbed in his painful loneliness, true humility was born... that would make him invincible in true love.

Una certa persona andava in giro guardandosi sempre alle spalle, con il naso per aria, trattando i meno fortunati come se fossero fastidiosi rifiuti. Credeva nella propria perfezione, incapace di notare il dolore negli occhi di coloro che umiliava...

Ma nell'immenso arazzo di Dio, siamo tutti fili dello stesso tessuto. Danneggiare l’esistenza di un altro significa disprezzare noi stessi. E così, l'universo lo portò in un letto freddo, legato da una malattia che lo sfigurava e alienava tutti coloro che lo circondavano.

Divenne l'essere rifiutato che lui stesso disprezzava. Le sue grida per una semplice carezza umana squarciarono finalmente il velo dell'orgoglio. Capì il valore profondo di sentirsi uguali e fratelli. Mentre singhiozzava nella sua dolorosa solitudine, nacque la vera umiltà... che lo avrebbe reso invincibile nel vero amore.

有一个人走来走去，总是高高在上，把那些不幸的人当作讨厌的垃圾。他相信自己的完美，却无法注意到那些被他羞辱的人眼中的痛苦……

但在上帝巨大的织锦中，我们都是同一织物的线。伤害他人的存在就是蔑视我们自己。于是，宇宙把他带到了一张冰冷的床上，被一种疾病所束缚，这种疾病毁了他的容貌，疏远了他周围的每个人。

他成了他自己所鄙视的被拒绝的人。他对简单的人类爱抚的呼喊最终撕开了骄傲的面纱。他理解平等和兄弟感的深刻价值。当他在痛苦的孤独中哭泣时，真正的谦卑诞生了……这将使他在真爱中所向无敌。

كان هناك شخص ما يتجول دائمًا وهو ينظر من فوق كتفه، وأنفه في الهواء، ويعامل الأشخاص الأقل حظًا كما لو كانوا قمامة مزعجة. كان يؤمن بكماله، غير قادر على ملاحظة الألم في عيون من أذلهم...

ولكن في نسيج الله الهائل، نحن جميعًا خيوط من نفس القماش. إن إيذاء وجود شخص آخر هو احتقار لأنفسنا. وهكذا أخذه الكون إلى سرير بارد، مقيدًا بمرض شوهه وأبعد كل من حوله.

لقد أصبح الكائن المرفوض الذي كان هو نفسه يحتقره. صرخاته من أجل عناق إنساني بسيط مزقت أخيرًا حجاب الكبرياء. لقد فهم القيمة العميقة للشعور بالمساواة والإخوة. وبينما كان يبكي من وحدته المؤلمة، ولد التواضع الحقيقي... الذي سيجعله لا يقهر في الحب الحقيقي.

Некий человек ходил вокруг, всегда оглядываясь через плечо и задрав нос, обращаясь с менее удачливыми, как с надоедливым мусором. Он верил в собственное совершенство, не в силах замечать боли в глазах тех, кого он унижал...

Но в огромном гобелене Бога мы все — нити одной ткани. Наносить вред существованию другого – значит презирать себя. И вот, вселенная забрала его в холодную постель, скованного болезнью, которая изуродовала его и оттолкнула всех вокруг.

Он стал отвергнутым существом, которое сам презирал. Его крики о простой человеческой ласке наконец разорвали завесу гордости. Он понимал глубокую ценность чувства равенства и братьев. Когда он рыдал в своем мучительном одиночестве, рождалось истинное смирение... которое сделало бы его непобедимым в настоящей любви.

Ein gewisser Mensch ging umher und schaute immer über die Schulter, die Nase in die Luft gereckt, und behandelte die weniger Glücklichen, als wären sie lästiger Müll. Er glaubte an seine eigene Perfektion und konnte den Schmerz in den Augen derer, die er demütigte, nicht bemerken ...

Aber in Gottes riesigem Wandteppich sind wir alle Fäden aus demselben Stoff. Die Existenz eines anderen zu verletzen bedeutet, uns selbst zu verachten. Und so brachte ihn das Universum in ein kaltes Bett, gefesselt von einer Krankheit, die ihn entstellte und alle um ihn herum entfremdete.

Er wurde zu dem abgelehnten Wesen, das er selbst verachtete. Seine Schreie nach einer einfachen menschlichen Liebkosung zerrissen schließlich den Schleier des Stolzes. Er verstand, wie wichtig es ist, sich gleichberechtigt und brüderlich zu fühlen. Als er in seiner schmerzhaften Einsamkeit schluchzte, wurde wahre Demut geboren ... die ihn in wahrer Liebe unbesiegbar machen würde.

Une certaine personne se promenait toujours en regardant par-dessus son épaule, le nez en l'air, traitant les plus démunis comme s'ils étaient des détritus ennuyeux. Il croyait en sa propre perfection, incapable de remarquer la douleur dans les yeux de ceux qu'il humiliait...

Mais dans l’immense tapisserie de Dieu, nous sommes tous les fils d’un même tissu. Blesser l’existence d’autrui, c’est se mépriser soi-même. Et ainsi, l’univers l’a emmené dans un lit froid, lié par une maladie qui l’a défiguré et a aliéné tout le monde autour de lui.

Il est devenu l’être rejeté qu’il méprisait lui-même. Ses cris pour une simple caresse humaine ont fini par déchirer le voile de la fierté. Il a compris la valeur profonde de se sentir égaux et frères. Alors qu'il sanglotait dans sa douloureuse solitude, la véritable humilité est née... qui le rendrait invincible dans le véritable amour.

ある人はいつも肩越しに鼻を上げて歩き回り、恵まれない人たちを迷惑なゴミのように扱っていました。彼は自分の完璧さを信じていたが、自分が辱めを与えた人々の目の痛みに気づくことができなかった...

しかし、神の巨大なタペストリーの中で、私たちは皆同じ布の糸です。他人の存在を傷つけることは、自分自身を軽蔑することです。そして、宇宙は彼を冷たいベッドに連れて行き、病気に縛られ、彼の外見を傷つけ、周囲の人々を疎外させました。

彼は自分自身が軽蔑する拒絶された存在となった。人間としての単純な愛撫を求める彼の叫びが、ついにプライドのベールを破った。彼は平等で兄弟であると感じることの深い価値を理解していました。辛い孤独の中ですすり泣くうちに、真の謙虚さが生まれ、それが彼を真実の愛においては無敵にするだろう。

Uma certa pessoa andava sempre olhando por cima do ombro, com o nariz empinado, tratando os menos afortunados como se fossem lixo chato. Ele acreditava na sua própria perfeição, incapaz de perceber a dor nos olhos daqueles que humilhava...

Một người nào đó đi lại luôn nhìn qua vai anh ta, hếch mũi lên trời, đối xử với những người kém may mắn như thể họ là thứ rác rưởi khó chịu. Anh tin vào sự hoàn hảo của chính mình, không thể nhận ra nỗi đau trong mắt những người mà anh đã sỉ nhục...

Mas na imensa tapeçaria de Deus somos todos fios do mesmo tecido. Ferir a existência do outro é desprezar a nós mesmos. E assim, o universo o levou para uma cama fria, preso por uma doença que o desfigurou e alienou todos ao seu redor.

Nhưng trong tấm thảm bao la của Chúa, tất cả chúng ta đều là những sợi chỉ của cùng một tấm vải. Làm tổn thương sự tồn tại của người khác là coi thường chính mình. Và thế là, vũ trụ đã đưa anh vào giường lạnh, bị căn bệnh trói buộc làm anh biến dạng và xa lánh mọi người xung quanh.

Ele se tornou o ser rejeitado que ele mesmo desprezava. Seus gritos por uma simples carícia humana finalmente rasgaram o véu do orgulho. Ele entendeu o profundo valor de se sentir igual e irmão. Enquanto ele soluçava em sua dolorosa solidão, nasceu a verdadeira humildade... que o tornaria invencível no amor verdadeiro.

Anh ta trở thành kẻ bị từ chối mà chính anh ta khinh thường. Tiếng kêu của anh đòi một sự vuốt ve đơn giản của con người cuối cùng đã xé nát bức màn kiêu hãnh. Anh hiểu giá trị sâu sắc của cảm giác bình đẳng và anh em. Khi anh khóc nức nở trong nỗi cô đơn đau đớn, sự khiêm nhường thực sự đã được sinh ra... điều đó sẽ khiến anh trở nên bất khả chiến bại trong tình yêu đích thực.