Los Espejos Rotos Broken Mirrors Specchi rotti 破碎的镜子 مرايا مكسورة Разбитые зеркала Zerbrochene Spiegel Miroirs brisés 壊れた鏡 Espelhos Quebrados

Ibrahim vivía para el placer insaciable de los sentidos, viendo a las personas como objetos. Esa energía de desunión quedó impresa en su núcleo espiritual como una Causa de fractura emocional profunda.

Ibrahim lived for the insatiable pleasure of the senses, seeing people as objects. That energy of disunity was imprinted in his spiritual core as a Cause of deep emotional fracture.

Ibrahim viveva per il piacere insaziabile dei sensi, vedendo le persone come oggetti. Quell'energia di disunione fu impressa nel suo nucleo spirituale come causa di profonda frattura emotiva.

易卜拉欣为感官的永不满足的愉悦而生活，将人视为物体。这种不团结的能量被烙印在他的精神核心上，成为深度情感断裂的原因。

عاش إبراهيم من أجل متعة الحواس التي لا تشبع، ورؤية الناس كأشياء. وقد انطبعت طاقة الانقسام هذه على جوهره الروحي كسبب لكسر عاطفي عميق.

Ибрагим жил ради ненасытного удовольствия чувств, рассматривая людей как объекты. Эта энергия разобщенности запечатлелась в его духовном ядре как Причина глубокого эмоционального перелома.

Ibrahim lebte für das unersättliche Vergnügen der Sinne und sah Menschen als Objekte. Diese Energie der Uneinigkeit prägte sich als Ursache für einen tiefen emotionalen Bruch in seinen spirituellen Kern ein.

Ibrahim vivait pour le plaisir insatiable des sens, considérant les gens comme des objets. Cette énergie de désunion était imprimée dans son noyau spirituel comme une cause de profonde fracture émotionnelle.

イブラヒムは、人々を物として見て、飽くなき感覚の喜びのために生きていました。その不一致のエネルギーは、深い感情的亀裂の原因として彼の精神的核に刻み込まれました。

Ibrahim vivia para o prazer insaciável dos sentidos, vendo as pessoas como objetos. Essa energia de desunião foi impressa em seu núcleo espiritual como causa de profunda fratura emocional.

Ibrahim sống vì niềm vui vô độ của giác quan, coi con người như đồ vật. Năng lượng chia rẽ đó đã in sâu vào cốt lõi tinh thần của anh như một Nguyên nhân dẫn đến sự rạn nứt tình cảm sâu sắc.

"Aquel que siembra desorden en los corazones de otros, cosechará el desorden en su propia estirpe."

"He who sows disorder in the hearts of others will reap disorder in his own lineage."

"Chi semina disordine nei cuori degli altri raccoglierà disordine nella sua stessa razza."

“谁在别人心中播下混乱的种子，就会在自己的种族中收获混乱。”

"من يزرع الفوضى في قلوب الآخرين يحصد الفوضى في جنسه."

«Тот, кто сеет беспорядок в сердцах других, пожнет беспорядок в своей расе».

„Wer Unordnung in die Herzen anderer sät, wird Unordnung in seiner eigenen Rasse ernten.“

"Celui qui sème le désordre dans le cœur des autres récoltera le désordre dans sa propre race."

「他人の心に無秩序の種を蒔く者は、自分自身の種族にも無秩序を刈り取ることになる。」

“Aquele que semeia desordem no coração dos outros colherá desordem em sua própria raça.”

"Kẻ gieo rắc rối loạn trong lòng người khác sẽ gặt rối loạn trong chính dòng giống của mình."

El Espejo de las Promesas

The Mirror of Promises

Lo specchio delle promesse

承诺之镜

مرآة الوعود

Зеркало обещаний

Der Spiegel der Versprechen

Le miroir des promesses

約束の鏡

O espelho das promessas

Tấm gương hứa hẹn

Había una vez un hombre encantador que iba de pueblo en pueblo, enamorando corazones y luego marchándose en la oscuridad, dejando tras de sí solo lágrimas e ilusiones rotas. Creía ser libre como el viento...

Sin embargo, el universo tiene una memoria infinita. Años más tarde, o quizá en otra vida, este mismo hombre se encontró sentado frente a una mesa enorme, llena de manjares, pero completamente solo. Ningún amigo le visitaba, ningún amor se quedaba a su lado. Sentía un frío en el alma que ningún fuego podía calentar.

Aquella soledad no era un castigo cruel del cielo. Eran las mismas lágrimas que él había dejado caer, ahora convertidas en un mar que lo separaba del mundo. Comprendió entonces que cuando rompía el corazón de otro, en realidad, estaba vaciando el suyo propio. Y al derramar su primera lágrima sincera, el universo, con paciencia infinita, le entregó la primera semilla para por fin aprender a amar.

Once upon a time there was a charming man who went from town to town, winning hearts and then leaving in the darkness, leaving behind only tears and broken illusions. I thought I was free like the wind...

However, the universe has an infinite memory. Years later, or perhaps in another life, this same man found himself sitting in front of a huge table, full of delicacies, but completely alone. No friend visited him, no love stayed by his side. He felt a cold in his soul that no fire could warm.

That loneliness was not a cruel punishment from heaven. They were the same tears that he had let fall, now converted into a sea that separated him from the world. He understood then that when he broke another's heart, he was actually emptying his own. And when she shed her first sincere tear, the universe, with infinite patience, gave her the first seed to finally learn to love.

C'era una volta un uomo affascinante che andava di città in città, conquistando i cuori e poi scomparendo nell'oscurità, lasciando dietro di sé solo lacrime e illusioni infrante. Pensavo di essere libero come il vento...

Tuttavia, l’universo ha una memoria infinita. Anni dopo, o forse in un'altra vita, questo stesso uomo si ritrovò seduto davanti ad un enorme tavolo, pieno di prelibatezze, ma completamente solo. Nessun amico lo ha visitato, nessun amore è rimasto al suo fianco. Sentì un freddo nell'anima che nessun fuoco poteva riscaldare.

Quella solitudine non era una punizione crudele dal cielo. Erano le stesse lacrime che aveva lasciato cadere, ora trasformate in un mare che lo separava dal mondo. Capì allora che quando spezzava il cuore di un altro, in realtà stava svuotando il proprio. E quando ha versato la sua prima lacrima sincera, l'universo, con infinita pazienza, le ha donato il primo seme per imparare finalmente ad amare.

从前，有一个迷人的男人，他从一个城镇到另一个城镇，赢得了芳心，然后在黑暗中离开，留下的只有泪水和破碎的幻想。我以为我像风一样自由...

然而，宇宙有无限的记忆。多年后，或者也许在另一个世界，这个人发现自己坐在一张巨大的桌子前，桌子上摆满了美味佳肴，但完全孤独。没有朋友来看望他，没有爱人陪伴在他身边。他感到灵魂深处一片寒冷，任何火都无法温暖。

那种孤独并不是来自上天的残酷惩罚。那是他曾经流下的泪水，现在变成了将他与世界隔开的大海。他这才明白，当他伤了别人的心时，其实也是掏空了自己的心。而当她流下第一滴真诚的眼泪时，宇宙以无限的耐心，给了她第一颗终于学会爱的种子。

كان ياما كان، كان هناك رجل ساحر يتنقل من مدينة إلى أخرى، يكسب القلوب ثم يغادر في الظلام، ولم يترك وراءه سوى الدموع والأوهام المكسورة. ظننت أنني حر كالريح..

ومع ذلك، فإن الكون لديه ذاكرة لا نهاية لها. وبعد سنوات، أو ربما في حياة أخرى، وجد هذا الرجل نفسه جالساً أمام طاولة ضخمة، مليئة بالمأكولات الشهية، لكنه وحيداً تماماً. لم يزره صديق، ولا حب بقي إلى جانبه. شعر ببرد في روحه لا تستطيع النار أن تدفئه.

لم تكن تلك الوحدة عقوبة قاسية من السماء. كانت نفس الدموع التي تركها تسقط، وتحولت الآن إلى بحر يفصله عن العالم. لقد فهم حينها أنه عندما يكسر قلب شخص آخر، فإنه في الواقع يفرغ قلبه. وعندما ذرفت دمعتها الصادقة الأولى، أعطاها الكون، بصبر لا نهاية له، البذرة الأولى لتتعلم أخيرًا الحب.

Жил-был очаровательный мужчина, который ходил из города в город, завоевывая сердца, а затем уходя во тьму, оставляя после себя только слезы и разбитые иллюзии. Я думал, что свободен, как ветер...

Однако Вселенная имеет бесконечную память. Спустя годы, а может быть, и в другой жизни, этот же человек оказался сидящим перед огромным столом, полным деликатесов, но совершенно один. Ни один друг не посетил его, ни одна любовь не осталась рядом с ним. Он почувствовал в душе холод, который не мог согреть никакой огонь.

Это одиночество не было жестоким наказанием небес. Это были те же слезы, которые он пролил, теперь превратившиеся в море, отделяющее его от мира. Тогда он понял, что, разбивая чужое сердце, на самом деле он опустошает свое собственное. И когда она пролила свою первую искреннюю слезу, Вселенная с бесконечным терпением дала ей первое семя, чтобы наконец научиться любить.

Es war einmal ein charmanter Mann, der von Stadt zu Stadt zog, Herzen gewann und dann in der Dunkelheit verschwand, wobei er nur Tränen und zerbrochene Illusionen zurückließ. Ich dachte, ich wäre frei wie der Wind ...

Das Universum verfügt jedoch über ein unendliches Gedächtnis. Jahre später, oder vielleicht in einem anderen Leben, saß derselbe Mann vor einem riesigen Tisch voller Köstlichkeiten, aber völlig allein. Kein Freund besuchte ihn, keine Liebe blieb an seiner Seite. Er spürte eine Kälte in seiner Seele, die kein Feuer erwärmen konnte.

Diese Einsamkeit war keine grausame Strafe vom Himmel. Es waren die gleichen Tränen, die er fallen gelassen hatte, jetzt verwandelt in ein Meer, das ihn von der Welt trennte. Da verstand er, dass er, wenn er einem anderen das Herz brach, in Wirklichkeit sein eigenes leerte. Und als sie ihre erste aufrichtige Träne vergoss, gab ihr das Universum mit unendlicher Geduld den ersten Samen, um endlich lieben zu lernen.

Il était une fois un homme charmant qui allait de ville en ville, conquérant les cœurs puis repartant dans l'obscurité, ne laissant derrière lui que des larmes et des illusions brisées. Je pensais que j'étais libre comme le vent...

Pourtant, l’univers possède une mémoire infinie. Des années plus tard, ou peut-être dans une autre vie, ce même homme s'est retrouvé assis devant une immense table, pleine de gourmandises, mais complètement seul. Aucun ami ne lui a rendu visite, aucun amour n'est resté à ses côtés. Il ressentit un froid dans son âme qu'aucun feu ne pouvait réchauffer.

Cette solitude n’était pas une punition cruelle venue du ciel. C'étaient les mêmes larmes qu'il avait laissé couler, désormais transformées en une mer qui le séparait du monde. Il comprit alors que lorsqu'il brisait le cœur d'autrui, il vidait en réalité le sien. Et lorsqu’elle versa sa première larme sincère, l’univers, avec une infinie patience, lui donna la première graine pour enfin apprendre à aimer.

むかしむかし、町から町へと渡り歩き、人々の心を掴み、そして涙と壊れた幻影だけを残して闇の中に去っていった魅力的な男がいました。風のように自由だと思っていたのに…

しかし、宇宙には無限の記憶があります。数年後、あるいはおそらく別の人生で、この同じ男性は、ごちそうでいっぱいの巨大なテーブルの前に座っていましたが、完全に孤独でした。彼を訪ねてくる友人もいなかったし、そばにいた愛もなかった。彼は魂に火が暖められないほどの寒さを感じた。

その孤独は天からの残酷な罰ではなかった。それは彼が流した涙と同じもので、今では彼を世界から隔てる海となった。そのとき彼は、他人の心を傷つけるということは、実は自分の心を空っぽにしていることになるということを理解したのです。そして彼女が初めて心からの涙を流したとき、宇宙は無限の忍耐をもって彼女に、ついに愛することを学ぶための最初の種を与えた。

Era uma vez um homem encantador que ia de cidade em cidade, conquistando corações e depois partindo na escuridão, deixando para trás apenas lágrimas e ilusões desfeitas. Eu pensei que estava livre como o vento...

Ngày xửa ngày xưa, có một chàng trai quyến rũ đi từ thị trấn này sang thị trấn khác, chinh phục trái tim rồi ra đi trong bóng tối, chỉ để lại những giọt nước mắt và những ảo tưởng tan vỡ. Tôi tưởng mình tự do như một cơn gió...

No entanto, o universo tem uma memória infinita. Anos depois, ou talvez em outra vida, esse mesmo homem se viu sentado diante de uma enorme mesa, repleta de iguarias, mas completamente sozinho. Nenhum amigo o visitou, nenhum amor ficou ao seu lado. Ele sentiu um frio na alma que nenhum fogo poderia aquecer.

Tuy nhiên, vũ trụ có trí nhớ vô hạn. Nhiều năm sau, hoặc có lẽ trong một kiếp sống khác, cũng chính người đàn ông này thấy mình đang ngồi trước một chiếc bàn khổng lồ bày đầy những món ngon nhưng hoàn toàn cô độc. Không một người bạn nào đến thăm anh, không một tình yêu nào ở bên cạnh anh. Anh cảm thấy tâm hồn lạnh lẽo mà không ngọn lửa nào có thể sưởi ấm được.

Essa solidão não foi um castigo cruel do céu. Eram as mesmas lágrimas que ele deixara cair, agora convertidas num mar que o separava do mundo. Ele entendeu então que quando quebrava o coração de outra pessoa, na verdade estava esvaziando o seu próprio. E quando ela derramou a primeira lágrima sincera, o universo, com infinita paciência, deu-lhe a primeira semente para finalmente aprender a amar.

Sự cô đơn đó không phải là sự trừng phạt tàn khốc từ thiên đường. Đó chính là những giọt nước mắt anh đã rơi, giờ đã biến thành biển cả ngăn cách anh với thế giới. Khi đó anh hiểu rằng khi anh làm tan vỡ trái tim của người khác, thực ra anh đang làm tan nát trái tim của chính mình. Và khi cô rơi giọt nước mắt chân thành đầu tiên, vũ trụ, với sự kiên nhẫn vô hạn, đã ban cho cô hạt giống đầu tiên để cuối cùng học cách yêu.